เป็นอีกวันหนึ่งที่ได้กินข้าวเช้ารวมข้าวเที่ยวตอนบ่ายสามโมง เศร้า โรงอาหารของ รพ ก็ปิด ก็เลยต้องไปร้าน costcutter หน้า รพ ไม่รู้จะกินอะไรเลยเดินไปดูแซนวิช เลยกล้ำกลืนซื้ออันที่ถูกที่สุดเพราะหิวมากมาย 1.69 ปอนด์ คือมันไม่แพงมากดอกแต่ไม่อร่อยเลย เป็นแซนวิชชิ้นแรกตั้งแต่มาอยู่ลอนดอนเพราะไม่เคยพิสมัยอาหารฝรั่งอยู่แล้ว กลับมาถึงบ้านก็เกือบสองทุ่มเลยปลอบใจกระเพาะด้วยนม มันฝรั่งทอด บิสกิต ไส้กรอก ตามลำดับ คือเป็นอาหารสิ้นคิดที่ปกติไม่ค่อยอยากจะแตะ แต่เนื่องจากหิวจริงๆ เลยขอทำร้ายตัวเองชั่วคราว เดี๋ยวกินบำรุงใหม่นะ
หมวดหมู่
ดร.แกง 
7 replies on “ลำบากตรากตรำ”
โถๆ เพื่อนเรา น่าสงสาร จะว่าไปไอ้แซนวิชที่นี่รสชาติมันแย่จริงๆละ แข็งด้วย แต่ยังไงเราเองมาอยู่นี่นำหนักเพิ่มแล้ว 9 กิโลแล้ว กำลังหาทาง เอามันออกไป! ก่อนจะกลายเป็นไอ้อ้วน
โถๆ เพื่อนเรา น่าสงสาร จะว่าไปไอ้แซนวิชที่นี่รสชาติมันแย่จริงๆละ แข็งด้วย แต่ยังไงเราเองมาอยู่นี่นำหนักเพิ่มแล้ว 9 กิโลแล้ว กำลังหาทาง เอามันออกไป! ก่อนจะกลายเป็นไอ้อ้วน
โถๆ เพื่อนเรา น่าสงสาร จะว่าไปไอ้แซนวิชที่นี่รสชาติมันแย่จริงๆละ แข็งด้วย แต่ยังไงเราเองมาอยู่นี่นำหนักเพิ่มแล้ว 9 กิโลแล้ว กำลังหาทาง เอามันออกไป! ก่อนจะกลายเป็นไอ้อ้วน
โถๆ เพื่อนเรา น่าสงสาร จะว่าไปไอ้แซนวิชที่นี่รสชาติมันแย่จริงๆละ แข็งด้วย แต่ยังไงเราเองมาอยู่นี่นำหนักเพิ่มแล้ว 9 กิโลแล้ว กำลังหาทาง เอามันออกไป! ก่อนจะกลายเป็นไอ้อ้วน
วีระพงษ์น้ำหนักขึ้นกี่กิโล
ใช่มันเป็นอาหารสิ้นคิดจริงๆ…แต่เราก็กินละ ด้วยความจำเป็น
เรื่องความแข็งของขนมปังนี่ ต้องระวัง เกือบทำเอาขากรรไกรค้าง
ได้อย่าง อย่าให้เสียอย่าง ได้การเรียน อย่าลืมกินอาหารที่ดีมีประโยชน์ด้วยนะ ดูแลสุขภาพด้วยจ๊ะ..(บอกตัวเองด้วย)
วีระพงษ์น้ำหนักขึ้นกี่กิโล
ใช่มันเป็นอาหารสิ้นคิดจริงๆ…แต่เราก็กินละ ด้วยความจำเป็น
เรื่องความแข็งของขนมปังนี่ ต้องระวัง เกือบทำเอาขากรรไกรค้าง
ได้อย่าง อย่าให้เสียอย่าง ได้การเรียน อย่าลืมกินอาหารที่ดีมีประโยชน์ด้วยนะ ดูแลสุขภาพด้วยจ๊ะ..(บอกตัวเองด้วย)
ดูแลตะเองนะขอรับ อิอิ