ปรับวิถีชีวิตใหม่

หลังจากที่สอบปลายภาคเสร็จก็คิดว่าชีวิตคงจะสบายแล้ว ตอนนี้ก็เริ่มภาคทำวิจัยซึ่งเหมือนไม่ค่อยมั่นใจเลยตอนนี้ เทคนิคที่ต้องทำตอนนี้ทำไม่เป็น ลืมหมด ไม่ได้ฝึกมาจากเมืองไทย อีกทั้งต้องเขียนโปรโตคอลใหม่ นึกถึงคำพูดอาจารย์ด่องว่า "เธอเนี้ยทำแล๊ปไม่ได้เรื่องเลย errors เยอะขนาดเนี้ยจะไปทำงาน molecular ได้เหรอ" ฮ่าๆๆ อาจจะเป็นอย่างที่อาจารย์พูดก็ได้ เรื่องสอนหนังสือเนี้ยไม่กังวลอะแต่เรื่องวิจัยเนี้ยเราคงต้องฝึกอีกเยอะ แล้วยิ่งมาทำกับกลุ่มวิจัยที่เป็นผู้นำของโลกด้านนี้ กล่าวคือ กลุ่มนี้เขาศึกษากลุ่มโปรตีน annexins ซึ่งมีบทบาทในหลายด้านมากโดยเฉพาะต่อต้านการอักเสบซึ่งคาดว่าอีกไม่นานจะต้องมียาที่ออกฤทธิ์ผ่านกลไกนี้แน่นอน งานที่เราต้องทำคือต้องการพิสูจน์ว่า annexin A1 เป็นตัวการหนึ่งที่ทำให้เซลล์ประสาทโดปามีนตายแบบ apoptosis และเหนี่ยวนำให้ microglial cell ที่อยู่ในสมองมาจับกินแบบ phagocytosis ถ้ามันจริงตามนี้ก็จะเป็นครั้งแรกของโลกที่แสดงหลักฐานว่า annexin A1 เกี่ยวข้องกับโรค Parkinson’s disease เนื่องจากเซลล์ประสาทโดปามีนตายจำนวนมากที่สมองส่วน substantia nigra par compacta

 

ตอนนี้ก็เลยเครียดโดยไม่รู้ตัว ซึมเศร้าตามปกติ และเป็นผลจากการกินกาแฟวันละหลายแก้วจนทำให้ง่วงทั้งวัน ไม่สดชื่นเลย ยิ่งระยะหลังไม่ได้เล่นกีฬาเลยเพราะอ่านหนังสือสอบ ตอนนี้ลีกส์แบดมินตันก็ปิดแล้ว เลยขี้เกียจมากมาย วันนี้ฤกษ์งามยามดีเลยลงไปใช้บริการยิมในหมู่บ้าน วิ่งไปครึ่งชั่วโมง ยกดัมเบล และอื่นๆ ปิดท้ายด้วย ซาวน่า อบไอน้ำ ให้สบายตัว แบบว่าทำให้ร้อนจนเหงื่อผุดเป็นเม็ดๆๆๆ จำได้ว่าสมัยเป็นเด็กเคยไปเตาอบสมุนไพรแถวบ้าน เข้าไปแล้วร้อนมากทั้งกลิ่นสมุนไพรพวกตะไคร้ ใบมะกรูด จะอ้วกให้ได้เลยตอนนั้นแต่ตอนนี้ชอบมากเข้าทีไรตัวเบากลับออกมา โดยเฉพาะตอนนี้มีแต่คนบอกว่าอ้วน เพราะตอนนี้น้ำหนักขึ้นมาประมาณห้ากิโลเทียบกับตอนที่อยู่เมืองไทย ดังนั้นจะทำความดีได้ร่างกายต้องพร้อม เดี๋ยวถ้าเป็นโรคอะไรไปก็คงไม่ได้บำเพ็ญเพียรในชาตินี้ อิ อิ

 

สุขภาพ คือ ความสมบูรณ์ของ กาย จิต สังคม และวิญญาณ ดังนั้นวีระพงษ์ต้องทำอะไรก็ได้ให้บรรลุเป้าหมายดังกล่าว