หยาดเหงื่อเพื่อแม่ เอกพล มนต์ตระการ
ลูกทำงานหนัก เพราะอยากเห็นแม่พักผ่อน
จิตใจอาวรณ์ ถึงตอนแม่นั้นลำเค็ญ
ซิ่นสวยสักผืน เสื้อตัวงามบ่เคยได้เห็น
เลี้ยงลูกบนทางลำเค็ญ ลูกเห็นแม่เหนื่อยมาพอ
อยู่ ก.ท.ม. สานต่อเพื่อแม่ทุกอย่าง
ทำงานรับจ้างหาทางสร้างฝันวันรอ
ได้เงินบาทได๋ อย่ารอให้แม่ต้องเอ่ยขอ
ส่งรายเดือนมารอ คงพอให้สบาย
ผ้าซิ่นผืนใหม่ ถูกใจซื้อมาใช้หน่อย
อาหารอร่อยถูกปาก แม่อย่าห้ามใจ
งานหนักงานเบา จ้างใครเขาทำแทนก็ได้
เก็บแรงไว้กอดลูกชาย ในวันที่กลับคืนนา
ลูกทำงานหนัก เพราะอยากเห็นแม่พักผ่อน
สิ่งใดบั่นทอน ปล่อยวางเสียบ้างเถิดหนา
ลูกเสียเหงื่อไป บ่เสียดายดอกนะแม่จ๋า
ขอเพียงวันลูกคืนนา ได้เห็นแม่มีสุขใจ
Superman Syndrome ทำให้ชีวิตคนเราไม่มีความสุขเท่าที่มันควรจะเป็น
มีคนเขียนไว้ว่าคนเราควรยึดถือค่านิยมและความจำเป็นที่ไม่เหมือนกันในแต่ละคน (values and priorities)
จากนั้นก็ให้เลือกทางเดินชีวิตและประพฤติที่สอดคล้องกับสองสิ่งด้านบน (focus and activities)
ถ้าสิ่งที่คุณทำมันไม่ตรงกับคุณค่าของชีวิตที่คุณตั้งไว้ มันอาจทำให้คุณสูญเสียการควบคุมชีวิตคุณเองไปทีละน้อยๆ จนหาตัวตนที่แท้จริงของตัวเองลำบาก
แล้วคุณละวีระพงษ์ชีวิตคุณเดินทางมาไกลมาก สลับซับซ้อนขึ้นเรื่อยๆ ลองมองย้อนถามตัวเองดูนะ
คุณบอกว่าอยากมีสุขภาพดี แต่คุณนอนดึก กินผักน้อย ใช้ชีวิตเร่งรีบ ปวดหัว ปวดต้นคอทุกวัน
คุณบอกว่าอยากอยู่รับใช้ใกล้ชิดกับพ่อแม่ อยากพาไปเที่ยวพักผ่อน แต่คุณก็มีเวลาน้อยมากที่จะได้ใช้ชีวิตแบบนั้น
คุณอยากมีชีวิตที่สงบ คุณได้ปฏิบัติธรรมที่วัดมีความสุขมากมาย แต่พอต้องมาทำอะไรข้างนอก ทำไมควบคุมกำหนดจิตของตัวเองได้ยากนักหนา
ชีวิตคุณสูญเสียการควบคุมแล้วหรือยัง?
ดร.แกง 
9 replies on “เราใช้เงินหลวงมาเรียนเยอะมากนะ”
ตั้งใจเรียนนะจ๊ะ พงษ์เรียนเผื่อเราด้วยนะ
ชอบอ่าน blog ของพงษ์ นะ บางครั้งมันสะกิดใจตัวเอง แหะๆ
นั่นจินะฮับ ขยันคือคำตอบ ชอบจัง
พรุ่งนี้แข่งสามัคคีเกมใช่ไหม โชคดีนะคะ ถ้าอ่านเจอ ^^"\’ พี่ส่งการบ้านพอดี เง้อ ไม่ได้ไป เป็นนางสาวเฝ้าห้อง
อย่าเรียนเครียดมากละกันนะค๊าบ….แล้วเราจะดูหนังเผื่อละกันจ๊ะ
พี่ฝนครับ แข่งวันอาทิตย์นะไปเจอกันดิ ไปเชียร์ผมด้วย
ตอนแรกที่คิดถึงคำนี้ไม่ได้ตรวจสอบว่ามีอยู่จริง เพียงแต่ใช้คำว่า superwoman syndrome เป็นแนวเทียบ แล้วตกลงว่าคำจำกัดความที่ไปหาเพิ่มมาตรงกับอาการบ้างหรือเปล่าครับ
เราก็เพิ่งรู้จักคำนี้บอกตามตรง ก้ไปอ่านๆดู superman syndrome ก็อาการประมาณเราอะ ขอบใจดิวมากครับ
หนึ่งปีวีระพงษ์ได้รับความกรุณาจากคนไทย = 2,254,700 บาท ต่อ ปี
นอนดิ้นไปดิ้นมาบนเตียงนอนก็เสียเงินวันละ 6,200 บาท ต่อ วัน
น้อยซะเมื่อไหร่หล่ะ
ตัวเลขนี้วีระพงษ์ต้องตระหนัก สำเหนียกสำนึก จำใส่กบาลนะ ว่าต้องตั้งใจเรียน
***************************
แวะตามาอ่านจาก Space นู๋พุฒค่ะ แล้วก็ได้รู้จักน้องผ่านบอร์ดซีมะโด่งบ้าง
พี่ได้อ่านข้อความข้างบนแล้ว รู้สึก ประทับใจในความคิดของน้องพงษ์มาเลย
และได้อ่านจากหลายๆ Blog น้อง พี่ดีใจที่น้องยึดมั่นในคุณธรรมและจริยธรรม
และเดินตามทางคำสอนของพระพุทธศาสนา ตัวแค่เนี๊ยศึกษาธรรมมะ…เยี่ยมๆ ชื่นชมมากค่ะ
ยิ่งอ่าน ก็ยิ่งอึ้งเลย ดีจังเลย สู้ๆนะน้อง
เรียน เรียนรู้ นำไปใช้ และได้ช่วยชาติงัย
อ๋อ ลืมแนะนำตัวน่ะ พี่ชื่อ พุฒ RCU 81 จ้า คนที่พี่ Pookie พูดถึงน่ะ เค้าได้เจอกันใน Cmadong na ^_^