หมวดหมู่
สาระแห่งชีวิต

ปรับวิถีชีวิตใหม่

หลังจากที่สอบปลายภาคเสร็จก็คิดว่าชีวิตคงจะสบายแล้ว ตอนนี้ก็เริ่มภาคทำวิจัยซึ่งเหมือนไม่ค่อยมั่นใจเลยตอนนี้ เทคนิคที่ต้องทำตอนนี้ทำไม่เป็น ลืมหมด ไม่ได้ฝึกมาจากเมืองไทย อีกทั้งต้องเขียนโปรโตคอลใหม่ นึกถึงคำพูดอาจารย์ด่องว่า "เธอเนี้ยทำแล๊ปไม่ได้เรื่องเลย errors เยอะขนาดเนี้ยจะไปทำงาน molecular ได้เหรอ" ฮ่าๆๆ อาจจะเป็นอย่างที่อาจารย์พูดก็ได้ เรื่องสอนหนังสือเนี้ยไม่กังวลอะแต่เรื่องวิจัยเนี้ยเราคงต้องฝึกอีกเยอะ แล้วยิ่งมาทำกับกลุ่มวิจัยที่เป็นผู้นำของโลกด้านนี้ กล่าวคือ กลุ่มนี้เขาศึกษากลุ่มโปรตีน annexins ซึ่งมีบทบาทในหลายด้านมากโดยเฉพาะต่อต้านการอักเสบซึ่งคาดว่าอีกไม่นานจะต้องมียาที่ออกฤทธิ์ผ่านกลไกนี้แน่นอน งานที่เราต้องทำคือต้องการพิสูจน์ว่า annexin A1 เป็นตัวการหนึ่งที่ทำให้เซลล์ประสาทโดปามีนตายแบบ apoptosis และเหนี่ยวนำให้ microglial cell ที่อยู่ในสมองมาจับกินแบบ phagocytosis ถ้ามันจริงตามนี้ก็จะเป็นครั้งแรกของโลกที่แสดงหลักฐานว่า annexin A1 เกี่ยวข้องกับโรค Parkinson’s disease เนื่องจากเซลล์ประสาทโดปามีนตายจำนวนมากที่สมองส่วน substantia nigra par compacta
 
ตอนนี้ก็เลยเครียดโดยไม่รู้ตัว ซึมเศร้าตามปกติ และเป็นผลจากการกินกาแฟวันละหลายแก้วจนทำให้ง่วงทั้งวัน ไม่สดชื่นเลย ยิ่งระยะหลังไม่ได้เล่นกีฬาเลยเพราะอ่านหนังสือสอบ ตอนนี้ลีกส์แบดมินตันก็ปิดแล้ว เลยขี้เกียจมากมาย วันนี้ฤกษ์งามยามดีเลยลงไปใช้บริการยิมในหมู่บ้าน วิ่งไปครึ่งชั่วโมง ยกดัมเบล และอื่นๆ ปิดท้ายด้วย ซาวน่า อบไอน้ำ ให้สบายตัว แบบว่าทำให้ร้อนจนเหงื่อผุดเป็นเม็ดๆๆๆ จำได้ว่าสมัยเป็นเด็กเคยไปเตาอบสมุนไพรแถวบ้าน เข้าไปแล้วร้อนมากทั้งกลิ่นสมุนไพรพวกตะไคร้ ใบมะกรูด จะอ้วกให้ได้เลยตอนนั้นแต่ตอนนี้ชอบมากเข้าทีไรตัวเบากลับออกมา โดยเฉพาะตอนนี้มีแต่คนบอกว่าอ้วน เพราะตอนนี้น้ำหนักขึ้นมาประมาณห้ากิโลเทียบกับตอนที่อยู่เมืองไทย ดังนั้นจะทำความดีได้ร่างกายต้องพร้อม เดี๋ยวถ้าเป็นโรคอะไรไปก็คงไม่ได้บำเพ็ญเพียรในชาตินี้ อิ อิ
 
สุขภาพ คือ ความสมบูรณ์ของ กาย จิต สังคม และวิญญาณ ดังนั้นวีระพงษ์ต้องทำอะไรก็ได้ให้บรรลุเป้าหมายดังกล่าว
  1. self-motivation
  2. healthy diet
  3. physical activity
  4. social engagement
  5. meditation
  6. ขยัน…คือ…คำตอบ
หมวดหมู่
สาระแห่งชีวิต

เด็กหอซีมะโด่ง

 
พักหลังได้แวะไปที่เว็บบอร์ดหอซีมะโด่งบ่อยๆ ที่นี่เป็นที่พักใจของพี่น้องหอจุฬา ทุกวัยทุกฐานะทุกอาชีพ
แม้ไม่เคยรูจักท่านเหล่านั้นมาก่อนแต่ก้พูดคุยทักทายกันแบบสนิทใจ
พี่หนุงหนิงที่เยอรมัน พี่เสียดทันตแพทย์ พี่ยาที่birmingham พี่แอ๊ะที่ยโสธร และอีกหลายๆ ท่านที่บอกตามตรงว่าเราไม่เคยคิดว่าจะมีโอกาสได้พูดคุยแบบนี้
 
หลายท่านใหญ่โตมากๆ แต่ท่านเหล่านี้ก็น่ารัก คุยเป็นกันเอง เช่นท่านนี้
 
"ดีใจจัง ชาวสุวรรณภูมิ ได้ดิบได้ดีมาเรียนถึง อังกะลิด
อย่าลืมมาเยี่ยมพี่แอ๊ะนะถ้ากลับสุวรรณภูมิ ร้อยเอ็ด ถ้าญาติพี่น้องไม่สบาย ให้มาหาพี่แอ๊ะได้ค่ะ บอกว่าเป็น ญาติ กะ น้องวีระพงษ์ พี่แอ๊ะจะรักษาให้ฟรีค่ะ ส่วนใหญ่คนสุวรรณ จะมารักษากับพี่หาญกันค่ะ

(ฉีดยาหนึ่งเข็มแถม หนึ่งเข็มค่ะ อิๆๆๆ)

ดีใจมากที่ได้ทราบว่าคนอิสานได้มีโอกาสมาเรียนหนังสือ คนอิสาน หาโอกาสอย่างนี้ยากมากค่ะ

ยินดีด้วยจริงๆ ค่ะ

อ่านเรื่อง สระบุรีเลี้ยวขวา ของพี่แอ๊ะแล้วหรือยังค่ะ"

บอกไม่ถูกครับ รู้แต่ว่ามันปลื้มอยู่ในใจ


"วิวขอขอบคุณพี่พงษ์มากนะคะที่ตอบกลับมา
พี่พงษ์เก่งจังเลยนะคะได้ทุนไปเรียนต่อที่อังกฤษด้วย
วิวอยากเก่งเหมือนพี่พงษ์จังเลย พี่พงษ์คงจะขยันมากๆๆเลยใช่ไม๊ค่ะ
วิวอยากเรียนเภสัชฯ แต่ภาษาอังกฤษของวิวไม่แข็งแรงเลย
วิวอยากให้พี่พงษ์ช่วยสอนภาษาอังกฤษให้วิวหน่อย แต่วิวก็เรียนพิเศษอยู่นะคะ
เรียนกับอาจารย์ที่สอนอยู่ที่โรงเรียน
แต่ก็อย่างว่าละค่ะเด็กต่างจังหวัดจะไม่ค่อยเก่งภาษาอังกฤษสักเท่าไหร่
รวมทั้งวิวด้วย วิวก็อยากจะเรียนพิเศษภาษาอังกฤษกับสถาบันดัง ๆ
แต่ก็สงสารพ่อกับแม่ เพราะสถาบันมีชื่อ
มันก็ต้องจ่ายเงินสำหรับค่าเรียนเยอะด้วยเป็นธรรมดา วิวก็พยายามท่องศัพท์
สิ่งของที่อยู่ในบ้านวิวก็ติดคำศัพท์เป็นภาษาอังกฤษ
เวลาเดินผ่านไปผ่านมาก็จะได้หันไปดู มันก็ช่วยให้เราจำศัพท์ได้บ้าง
วิวก็นึกเสียใจนะค่ะเพราะว่าเมื่อก่อนขี้เกียจท่องศัพท์มาก ๆ เลย
แต่พอตอนนี้ก็เพิ่งจะคิดได้ ไม่รู้จะสายแล้วหรือยัง
เพราะวิวรู้มาว่าการเรียนเภสัชฯ จะต้องใช้ภาษาอังกฤษ ไม่ว่าจะเป็นชื่อยา
ชื่อทางเคมี ก็เป็นภาษาอังกฤษหมด แล้วปีหน้าวิวก็จะสอบแล้ว
ถ้ามีโอกาสวิวอยากให้พี่พงษ์ช่วยติวภาษาอังกฤษ และวิชาอื่น ๆ
เพื่อการเตรียมความพร้อมก่อนสอบเข้ามหาวิทยาลัยคะ พี่พงษ์ค่ะ
แล้วการสอบเข้าเภสัชฯ ทางมหาวิทยาลัยเค้าดูเกรดเฉลี่ยของเราด้วยเหรอค่ะ
แล้วถ้าเกรดไม่ถึงก็อดเรียนเลยซิค่ะ
ตอนนี้วิวเครียดมากเลยเพราะว่าปีหน้าก็จะต้องสอบเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว
เกรดเฉลี่ยก็ได้นิดเดียวแค่ 3 เทอมของ ม. ปลาย วิวได้แค่ 3.14 เองค่ะ
แต่เภสัชฯ เค้าต้องได้ 3.8 ประมาณนั้นใช่ไม๊ค่ะ ไม่คิดที่จุฬานะค่ะ
คิดที่มหาลัยอื่น เพราะจุฬาฯ
สำหรับเด็กต่างจังหวัดอย่างวิวมันไกลเกินที่เอื้อมถึง  พี่พงษ์รู้ไม๊ค่ะ ใคร ๆ
เขาก็ว่าว่าเด็กนักเรียน ม.ปลาย โรงเรียนที่วิวอยู่ ไม่เห็นจะเก่งเลย
แพทย์ก็ไม่เคยมีใครสอบได้ เภสัชก็ยัง สัตวแพทย์ก็ยัง ทันตแพทย์ก็ยัง
เราซึ่งเป็นเด็กในโรงเรียนคิดแล้วมันก็แค้นนะ มันเหมือนดูถูกความสามารถของเด็ก
แต่ก็มีเด็กที่พยายามจะสอบให้ได้ ลบคำสบประมาทของคนที่เค้าดูถูก
เด็กคนนั้นก็จะรวมทั้งวิวด้วย
วิวจะทำให้เค้าเห็นว่าเด็กโรงเรียนที่วิวอยู่ก็สามารถสอบติดเภสัชฯได้เหมือนกัน
แต่…มันจะลบคำสบประมาทของเค้าได้หรือไม่นั้น
มันก็ขึ้นอยู่กับตัวของเราเองใช่ไม๊ค่ะ แต่วิวอยากให้พี่พงษ์ช่วยวิว
วิวพยายามเข้าอินเตอร์เน็ตหาเว็บไซต์ต่าง ๆ
ที่เกี่ยวกับข้อมูลการเรียนต่อเภสัชฯ จนมาเจอเมล์ของพี่พงษ์
แล้ววิวก็อยากให้พี่พงษ์ช่วยแนะนำ ช่วยสอน
เพราะว่ารุ่นพี่ที่จบไปจากโรงเรียนที่วิวอยู่ไม่เคยมีใครสอบได้คณะเภสัชเลย
วิวก็เลยไม่รู้ว่าจะไปปรึกษาใคร พี่พงษ์คือความหวังของวิวนะค่ะ
พี่พงษ์ช่วยทำให้เด็กคนนี้ คนที่มีความหวังว่าอยากจะเป็นเภสัชสมหวังได้ไม๊ค่ะ
วิวสัญญาค่ะว่าวิวจะช่วยตัวเองก่อนที่จะให้คนอื่นช่วย
แต่ถ้ามีแรงดันมันก็จะทำให้เราก้าวขึ้นไปได้ง่ายขึ้นจริงไม๊ค่ะ
สุดท้ายนี้…ใกล้จะสอบแล้ว วิวก็ขอให้พี่พงษ์สอบผ่านทุกวิชา
แต่คงไม่เกินความสามารถของพี่พงษ์หรอกใช่ไม๊ค่ะ
แล้วอย่าลืมส่งเมล์ตอบกลับมาด้วยละกันนะค่ะ"

 

ไม่น่าเชื่อว่าเราจะมีส่วนช่วยให้เด็กคนนึงได้จุดประกายตนเองขนาดนี้

ขยันนะครับน้องวิว

 

หมวดหมู่
สาระแห่งชีวิต

คิดถึงแม่

<object width="425" height="350"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/RGBIX9NFXIo"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/RGBIX9NFXIo" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="350"></embed></object>
หมวดหมู่
สาระแห่งชีวิต

ธรรมะเพื่อชีวิต

ชีวิตที่ขาดสิ่งยึดเหนี่ยวคือพระธรรม เป็นชีวิตที่รวนเร เปลี่ยนแปลงไปมาง่ายเกินไปโดยไม่มีเหตุผล เราเคยมีโอกาสได้ไปอยู่ที่วัด ทุกครั้งที่ไปอยู่ไม่อยากกลับออกมาอยู่ข้างนอกอีกเลย มีความสงบสุข  ไม่วุ่นวาย อยู่ที่วัดตื่นตีสี่มาสวดมนต์ นั่งสมาธิ ก่อนเข้านอนก็ต้องสวดมนต์เป็นกิจวัตร เป็นประสบการณ์ที่วิเศษมากที่สุด

เคยคิดอยากจะบวชไม่เรียนต่อแล้ว แต่ทบทวนดูแล้วถ้าทำเช่นนั้นก็คงเป็นการทำบาปอยู่ไม่น้อย จึงตั้งใจว่าอีกห้าหรือสิบปีข้างหน้าคงต้องใช้ชีวิตทางโลกให้มีความสงบสุขมากที่สุด บำเพ็ญบารมีทำประโยชน์ให้ส่วนรวมอย่างมาก

ตอนนี้ถึงเวลาที่เราต้องเอาใจเกาะพระธรรมของพระพุทธเจ้าไว้ไม่ให้ห่าง ชีวิตต่อไปยิ่งซับซ้อน จิตใจยิ่งง่ายต่อความขุ่นมัว เป็นทุกข์ ดังนั้นของโบราณๆ อย่างการสวดมนต์ อธิษฐานจิต ออกกำลังจิต น่าจะช่วยให้เราดีขึ้นเหมือนเดิม

บทสวดเพื่อชีวิตที่รุ่งเรือง ที่เราควรเอาใจเข้าแนบชิด

  • ตั้งนะโม ๓ จบ
  • สวดพุทธัง ธัมมัง สังฆัง
  • สวดพุทธคุณ ธรรมคุณ สังฆคุณ
  • สวดพาหุง
  • สวดมหาการุณิโก
  • สวดพุทธคุณ อย่างเดียวเท่ากับอายุ บวก ๑
    เช่นอายุ 25 ปี ให้สวด 26 รอบ เป็นต้น

  • ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้น ซึ่งเป็นผู้ไกลจากกิเลส ตรัสรู้ชอบได้โดยพระองค์เอง (สามครั้ง)

    ข้าพเจ้าขอถือเอา พระพุทธเจ้าเป็นสะระณะ
    ข้าพเจ้าขอถือเอา พระธรรมเจ้าเป็นสะระณะ
    ข้าพเจ้าขอถือเอา พระสงฆเจ้าเป็นสะระณะ

    แม้ครั้งที่สอง ข้าพเจ้าขอถือเอา พระพุทธเจ้าเป็นสะระณะ
    แม้ครั้งที่สอง ข้าพเจ้าขอถือเอา พระธรรมเจ้าเป็นสะระณะ
    แม้ครั้งที่สอง ข้าพเจ้าขอถือเอา พระสงฆเจ้าเป็นสะระณะ

    แม้ครั้งที่สาม ข้าพเจ้าขอถือเอา พระพุทธเจ้าเป็นสะระณะ
    แม้ครั้งที่สาม ข้าพเจ้าขอถือเอา พระธรรมเจ้าเป็นสะระณะ
    แม้ครั้งที่สาม ข้าพเจ้าขอถือเอา พระสงฆเจ้าเป็นสะระณะ

    พระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้น เป็นผู้ทรงแจกจ่ายธรรม เป็นพระอรหันต์ตรัสรู้ดีโดยชอบด้วยพระองค์เอง ทรงถึงพร้อมด้วยวิชชา และ จรณะ (ความรู้และความประพฤติ) เสด็จไปดี (คือไปที่ใดก็ยังประโยชน์ให้ที่นั้น) ทรงรู้แจ้งโลก ทรงเป็นสารถีฝึกคนที่ควรฝึก หาผู้อื่นเปรียบมิได้ ทรงเป็นศาสดาของเทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย ทรงเป็นผู้ตื่น ทรงเป็นผู้แจกจ่ายธรรม

    พระธรรมอันพระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสดีแล้ว อันผู้ปฏิบัติเห็นชอบได้ด้วยตนเอง ไม่ประกอบด้วยกาลเวลา ควรเรียกมาดูได้ ควรนอบน้อมเข้าไปหา อันผู้รู้พึงรู้ได้ด้วยตนเอง

    พระสงฆ์สาวกของพระผู้มีพระภาค เป็นผู้ปฏิบัติดีแล้ว พระสงฆ์สาวกของพระผู้มีพระภาคเป็นผู้ปฏิบัติตรง พระสงฆ์สาวกของพระผู้มีพระภาคเป็นผู้ปฏิบัติเพื่อความรู้ พระสงฆ์สาวกของพระผู้มีพระภาคเป็นผู้ปฏิบัติชอบ พระสงฆ์สาวกของพระผู้มีพระภาคนั้น จัดเป็นบุรุษสี่คู่ เป็นบุคคลแปด เป็นผู้ควรบูชา เป็นผู้ควรรับทิกษิณา เป็นผู้ควรกราบไหว้ เป็นเนื้อนาบุญของโลก หาสิ่งอื่นเปรียบมิได้

    สมเด็จพระผู้มีพระภาค ผู้เป็นจอมของนักปราชญ์ ทรงชนะพญามารพร้อมด้วยเสนา ซึ่งเนรมิตแขนได้ตั้งพัน มีมือถืออาวุธครบทั้งพันมือ ขี่ช้างคิรีเมขล์ ส่งเสียงสนั่นน่ากลัว ทรงชนะด้วยธรรมวิธีมีทานบารมี เป็นต้น และด้วยเดชะของพระผู้มีพระภาคพระองค์นั้น ขอชัยมงคลทั้งหลายจงมีแก่ข้าพเจ้า

    สมเด็จพระผู้มีพระภาค พระจอมมุนีทรงชนะอาฬวกยักษ์ผู้โหดร้ายบ้าคลั่ง น่าสพึงกลัว ซึ่งต่อสู้กับพระองค์ ตลอดทั้งคืนรุนแรงยิ่งกว่าพญามาร จนละพยศร้ายได้สิ้น ด้วยขันติธรรมวิธีอันพระองค์ได้ฝึกไว้ดีแล้ว และด้วยเดชของพระผู้มีพระภาคพระองค์นั้น ขอชัยมงคลทั้งหลายจงมีแก่ข้าพเจ้า

    สมเด็จพระผู้มีพระภาค พระจอมมุนีทรงชนะพญาช้าง ชื่อ นาฬาคิรี ซึ่งกำลังตกมันจัด ทารุณโหดร้ายยิ่งนัก ดุจไฟป่าจักราวุธและสายฟ้า ด้วยพระเมตตาธรรม และด้วยเดชของพระผู้มีพระภาคพระองค์นั้น ขอชัยมงคลทั้งหลายจงมีแก่ข้าพเจ้า

    สมเด็จพระผู้มีพระภาค พระจอมมุนีทรงชนะมหาโจร ชื่อ องคุลีมาล ในมือถือดาบเงื้อง่าโหดร้ายทารุณยิ่ง วิ่งไล่ตามพระองค์ห่างออกไปเรื่อย ๆ เป็นระยะทางถึง ๓ โยชน์ ด้วยทรงบันดาลมโนมยิทธิ (ฤทธิ์ทางใจ) และด้วยเดชของพระผู้มีพระภาคพระองค์นั้น ขอชัยมงคลทั้งหลายจงมีแก่ข้าพเจ้า

    สมเด็จพระผู้มีพระภาค พระจอมมุนีทรงชนะคำกล่าวใส่ร้ายท่ามกลางชุมชน ของนางจิญจมาณวิกา ผู้ผูกท่อนไม้ซ่อนไว้ที่ท้องแสร้งทำเป็นหญิงมีครรภ์ ด้วยความจริง ด้วยความสงบเยือกเย็นด้วยวิธีสมาธิอันงาม และด้วยเดชของพระผู้มีพระภาคพระองค์นั้น ขอชัยมงคลทั้งหลายจงมีแก่ข้าพเจ้า

    สมเด็จพระผู้มีพระภาค พระจอมมุนีทรงชนะสัจจกนิครนถ์ ผู้เชิดชูลัทธิของตนว่าจริงแท้อย่างเลิศลอย ราวกับชูธงขึ้นฟ้า ผู้มุ่งโต้วาทะกับพระองค์ ด้วยพระปัญญาอันเป็นเลิศดุจประทีปอันโชติช่วง ด้วยเทศนาญาณวิถี และด้วยเดชของพระผู้มีพระภาคพระองค์นั้น ขอชัยมงคลทั้งหลายจงมีแก่ข้าพเจ้า

    สมเด็จพระผู้มีพระภาค พระจอมมุนีทรงชนะพญานาคชื่อนันโทปนันทะ ผู้หลงผิดและมีฤทธิ์มาก ด้วยทรงแนะนำวิธี และ อิทธิฤทธิ์แก่พระโมคคัลลานะ พระเถระภุชงค์ พุทธบุตร ให้ไปปราบจนเชื่อง และด้วยเดชของพระผู้มีพระภาคพระองค์นั้น ขอชัยมงคลทั้งหลายจงมีแก่ข้าพเจ้า

    สมเด็จพระผู้มีพระภาค พระจอมมุนีทรงชนะพรหม ชื่อ ท้าวพูกะ ผู้รัดรึงทิฏฐิ คือ ความเห็นผิดไว้แนบแน่น โดยสำคัญผิดว่าตนบริสุทธิ์มีฤทธิ์รุ่งโรจน์ด้วยวิธีวางยาอันวิเศษ คือ เทศนาญาณ และด้วยเดชของพระผู้มีพระภาคพระองค์นั้น ขอชัยมงคลทั้งหลายจงมีแก่ข้าพเจ้า

    แม้นรชนใดไม่เกียจคร้าน สวดก็ดี ระลึกก็ดี ซึ่งพุทธชัยมงคลคาถา ๘ บทนี้ ทุกวัน ย่อมเป็นเหตุให้พ้นอุปัทวอันตรายทั้งปวง นรชนผู้มีปัญญาย่อมถึงซึ่งความสุขสูงสุดแล สิวโมกข์นฤพานอันเป็นเอกันตบรมสุข

    สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระผู้ทรงเป็นที่พึ่งของสรรพสัตว์ทรงประกอบด้วยพระมหากรุณา ทรงบำเพ็ญพระบารมีทั้งปวง เพื่อประโยชน์เกื้อกูลแก่สรรพสัตว์ ทรงบรรลุพระสัมโพธิญาณอันสูงสุด ด้วยการกล่าวสัจจวาจานี้ ขอชัยมงคลทั้งหลายจงมีแก่ข้าพเจ้า

    ขอข้าพเจ้าจงมีชัยชนะในชัยมงคลพิธี ดุจพระจอมมุนีผู้ยังความปีติยินดีให้เพิ่มพูนแก่ชาวศากยะ ทรงมีชัยชนะมาร ณ โคนต้นมหาโพธิ์ทรงถึงความเป็นเลิศยอดเยี่ยม ทรงปีติปราโมทย์อยู่เหนืออชิตบัลลังก์อันไม่รู้พ่าย ณ โปกขรปฐพี อันเป็นที่อภิเษกของพระพุทธเจ้าทุกพระองค์ ฉะนั้นเถิด เวลาที่กำหนดไว้ดี งานมงคลดี รุ่งแจ้งดี ความพยายามดี ชั่วขณะหนึ่งดี ชั่วครู่หนึ่งดี การบูชาดี แด่พระสงฆ์ผู้บริสุทธิ์ กายกรรมอันเป็นกุศล วจีกรรมอันเป็นกุศล มโนกรรมอันเป็นกุศล ความปรารถนาดีอันเป็นกุศล ผู้ได้ประพฤติกรรมอันเป็นกุศล ย่อมประสบความสุขโชคดี เทอญ

    ขอสรรพมงคลจงมีแก่ข้าพเจ้า ขอเหล่าเทพยดาทั้งปวงจงรักษาข้าพเจ้า ด้วยอานุภาพแห่งพระพุทธเจ้า ขอความสุขสวัสดีทั้งหลาย จงมีแก่ข้าพเจ้าทุกเมื่อ

    ขอสรรพมงคลจงมีแก่ข้าพเจ้า ขอเหล่าเทพยดาทั้งปวงจงรักษาข้าพเจ้า ด้วยอานุภาพแห่งพระธรรม ขอความสุขสวัสดีทั้งหลาย จงมีแก่ข้าพเจ้าทุกเมื่อ

    ขอสรรพมงคลจงมีแก่ข้าพเจ้า ขอเหล่าเทพยดาทั้งปวงจงรักษาข้าพเจ้า ด้วยอานุภาพแห่งพระสงฆ์ ขอความสุขสวัสดีทั้งหลาย จงมีแก่ข้าพเจ้าทุกเมื่อ

    หมวดหมู่
    สาระแห่งชีวิต

    วันนี้ยิ้มได้แล้ว

    กุมภาพันธ์ 10, 2007 02.00AM
    
    

    เด็กน้อย —————> ไปโรงเรียน. กินนมนอนตอนกลางวัน, นอน

    เด็กประถม—————–> ไปโรงเรียน, เลี้ยงวัว, เลี้ยงควาย, ทำนา, ไม่อยากจน

    เด็กมัธยมต้น——————-> ไปโรงเรียน, ขายผัก, ขายไม้ดอกไม้ประดับ, พนักงานสวนอาหาร, อยากเปิดกิจการของตัวเอง

    เด็กมัธยมปลาย———————> ไปโรงเรียน, ขายผัก, อยากเป็นนักกีฬาทีมชาติ, อยากเป็นพระเอกหมอลำ, ไม่รู้ว่าเอนทรานซ์คืออะไร

    เด็กมหาลัย——————-> ไปโรงเรียน, เพิ่งรู้ว่าเขาเรียนกันยังไง, ใช้เงินเก่ง, ได้ทุนเรียน, ทำงานหาเงินเอง, ได้เจอครูดี, ได้ทุนรัฐบาล

    เด็กทำงาน——————-> ไม่ต้องไปโรงเรียนแต่ต้องอ่านต้องเรียนเอง, เภสัชร้านยา, ที่ปรึกษาบริษัท, หาที่เรียนต่อให้ได้

    เด็กนักเรียนโท——————-> ไปโรงเรียน, อยู่เมืองผู้ดีอังกฤษ, ตื่นเต้น, เหนื่อยหน่าย, ให้กำลังตัวเองเป็นหลัก, คิดถึงบ้านนา, ฟังหมอลำทุกวัน, วิตกเรื่องเรียนเอกทุกวินาที 

    
    

    เด็กนักเรียนเอก———————>?

    อาจารย์———————–>?

    เด็กนักเรียนหลัง ป เอก——————–>?

    อาจารย์————————>?

    ชีวิตที่เหลืออยู่————————>?

     
    “เวลา…เป็นสิ่งเดียวในโลก
    ที่ทุกคนได้รับเสมอกัน
    ไม่มีใครได้เปรียบ
    หรือเสียเปรียบกันเลยแม้แต่คนเดียว
    แต่ใครจะใช้เวลาในแต่ละวินาที
    อย่างมีคุณค่า และ คุ้มค่ากว่ากัน
    นี่แหล่ะเป็นเรื่องน่าคิด”
     
    (หลวงพ่อจรัญ ฐิตธัมโม)
     
    อยู่กับปัจจุบันก่อนนะวีระพงษ์
    ทำทุกวินาทีให้มีคุณค่ามากที่สุด

    9.00AM

    เมื่อเช้าได้รับอีเมล์จากอาจารย์นิยะดา อาจารย์คงรู้ว่าเครียดเรื่องเรียนเอก ประกอบกับคงคุยกับอาจารย์ดวงเดือนด้วยมั้ง คงกลัวว่าเราจะไม่สบายใจที่เราตัดสินใจบอกปฏิเสธอาจารย์ฝรั่งว่าจะไม่ไปเรียนประสาทชีววิทยาที่เคมบริดจ์ แต่ใจเราไม่เคยรู้สึกแบบนั้น เทิดทูนอาจารย์ทุกคนที่มีบุญคุณ เราได้มาเรียนที่นี่ส่วนหนึ่งก็เพราะอาจารย์ดวงเดือนที่ให้แรงบันดาลใจจนสอบได้

    อาจารย์นิยะดาท่านบอกว่าให้ทำในสิ่งที่เราคิดว่าอยากทำให้ดีที่สุด ซึ่งท่านเองก็เห็นว่าเซลล์ต้นกำเนิดน่าใช้ในการรักษาได้จริงในอนาคตอันใกล้นี้และเกิดประโยชน์กับงานวิจัยของคณะในอนาคต ท่านยังอุตส่าห์แนะนำให้ขอคำแนะนำกับพี่ ดร ปิติ ที่เรารู้จักในฐานะพี่เภสัช ซึ่งต้องขอบคุณที่อาจารย์ทุกท่านให้ข้อแนะนำที่เป็นกำลังใจแก่วีระพงษ์อย่างมากครับ

    อาจารย์นิยะดาท่านยังบอกว่าเพื่อนอาจารย์สมัยที่เรียนยังสอบตกตอนเรียนโทแต่ก็ได้ย้ายไปเรียนเอกซึ่งตอนนี้ก็ประสบความสำเร็จ ทำวิจัยร่วมกับ supervisor อยู่จวบจนทุกวันนี้ เราคงไม่ปรารถนาให้เป็นแบบนั้นหรอก ต้องสอบผ่านให้ได้ Pass or Merit but not Distinction

    สู้ๆ นะวีระพงษ์

    ขยัน คือ คำตอบ


    12.30AM

    ชีวิตมีความสวยงามอยู่ในตัว

    ยิ้มไว้วีระพงษ์

    ตอนนี้อ่าน sensory and motor system ให้เข้าใจและให้เขียนใน assay ให้ได้นะ

    ทำให้ชีวิตมีความสุขมากๆ นะค้าบ


    8.00PM

    วันนี้ได้รับอีเมล์จากน้องนักเรียน ม. 5 ที่อยากเรียนเภสัชเขียนมาถามการเตรียมตัว

    ได้อ่านแล้วก็ชื่นใจดีครับ

    ปกติเราก็จะมีอีเมล์บ้าง เอ็มบ้าง จากน้องๆ ที่กำลังจะสอบเอ็นทรานซ์ แวะมาถามไถ่เป็นระยะๆ 

    “สวัสดีค่ะพี่  น้องชื่อวิวนะค่ะ
    อยากจะขอคำแนะนำจากพี่เกี่ยวกับการเรียนเภสัชฯค่ะ
    คือว่าตอนนี้วิวกำลังเรียนอยู่ชั้น ม.5 แต่มีความสนใจ
    และตั้งใจที่จะอยากเรียนเภสัชฯ
    แต่ได้ข่าวมาว่าถ้าจะสอบให้ติดเภสัชฯจะต้องเก่งจริง ๆ วิวเลยอยากขอคำแนะนำ
    และก็คำปรึกษาจากพี่เพื่อเป็นแนวทางสำหรับการเตรียมตัวเพื่อที่จะสอบในปีหน้า
    ถ้าไม่เป็นการรบกวนพี่มากเกินไปวิวอยากจะขอเบอร์โทรพี่ไว้
    เพื่อที่จะได้โทรไปขอคำแนะนำ ถ้าพี่ไม่รังเกียจช่วยส่งเบอร์โทรมาตามเมล์
    นี้ด้วยแล้วกันนะค่ะ วิวขอขอบพระคุณเป็นอย่างมากเลยค่ะ
    view_js@thaimail.com
    ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ
    วิว”

    ตอบอีเมล์น้องไปเรียบร้อยค้าบ

    อิ่มใจไปอีกหนึ่งเรื่องวันนี้

    ขยัน คือ คำตอบ


    หมวดหมู่
    สาระแห่งชีวิต

    เราใช้เงินหลวงมาเรียนเยอะมากนะ

    มาเรียนอยู่นี่ก็สบายนะแต่คิดไปมาแล้วกว่าจะได้มาเรียนนั้นภาษีประชาชนส่งมาให้เราทั้งปีนี่ก็มากโข
     
    ขอเล่าพอหอมปากหอมคอจะได้เตือนสติวีระพงษ์ให้ตั้งใจเรียน
     
    1. ค่าเทอม 21, 750 ปอนด์ ต่อปี
    2. ค่าหนังสือ 500 ปอนด์ ต่อปี
    3. เงินเดือน 830 ปอนด์ ต่อเดือน x12 = 9,960 ปอนด์ ต่อปี
     
    และอื่นๆ อีกเล็กน้อย เอาเงินบาทมาคูณโดย 70 บาทคิดเป็นหนึ่งปอนด์
    หนึ่งปีวีระพงษ์ได้รับความกรุณาจากคนไทย = 2,254,700 บาท ต่อ ปี
     
    นอนดิ้นไปดิ้นมาบนเตียงนอนก็เสียเงินวันละ 6,200 บาท ต่อ วัน
    น้อยซะเมื่อไหร่หล่ะ
     
     
    ตัวเลขนี้วีระพงษ์ต้องตระหนัก สำเหนียกสำนึก จำใส่กบาลนะ ว่าต้องตั้งใจเรียน
     
    ไปอ่านหนังสือได้แล้วครับ เดี๋ยวสอบไม่ผ่าน
     
    ขยัน คือ คำตอบ
     

     

    หยาดเหงื่อเพื่อแม่  เอกพล มนต์ตระการ

     

    ลูกทำงานหนัก เพราะอยากเห็นแม่พักผ่อน

    จิตใจอาวรณ์ ถึงตอนแม่นั้นลำเค็ญ

    ซิ่นสวยสักผืน เสื้อตัวงามบ่เคยได้เห็น

    เลี้ยงลูกบนทางลำเค็ญ ลูกเห็นแม่เหนื่อยมาพอ

     

     

    อยู่ ก.ท.ม. สานต่อเพื่อแม่ทุกอย่าง

    ทำงานรับจ้างหาทางสร้างฝันวันรอ

    ได้เงินบาทได๋ อย่ารอให้แม่ต้องเอ่ยขอ

    ส่งรายเดือนมารอ คงพอให้สบาย

     

     

    ผ้าซิ่นผืนใหม่ ถูกใจซื้อมาใช้หน่อย

    อาหารอร่อยถูกปาก แม่อย่าห้ามใจ

    งานหนักงานเบา จ้างใครเขาทำแทนก็ได้

    เก็บแรงไว้กอดลูกชาย  ในวันที่กลับคืนนา

     

     

     

    ลูกทำงานหนัก เพราะอยากเห็นแม่พักผ่อน

    สิ่งใดบั่นทอน ปล่อยวางเสียบ้างเถิดหนา

    ลูกเสียเหงื่อไป บ่เสียดายดอกนะแม่จ๋า

    ขอเพียงวันลูกคืนนา ได้เห็นแม่มีสุขใจ


     Superman Syndrome ทำให้ชีวิตคนเราไม่มีความสุขเท่าที่มันควรจะเป็น

    มีคนเขียนไว้ว่าคนเราควรยึดถือค่านิยมและความจำเป็นที่ไม่เหมือนกันในแต่ละคน (values and priorities)

    จากนั้นก็ให้เลือกทางเดินชีวิตและประพฤติที่สอดคล้องกับสองสิ่งด้านบน (focus and activities)

    ถ้าสิ่งที่คุณทำมันไม่ตรงกับคุณค่าของชีวิตที่คุณตั้งไว้ มันอาจทำให้คุณสูญเสียการควบคุมชีวิตคุณเองไปทีละน้อยๆ จนหาตัวตนที่แท้จริงของตัวเองลำบาก

     

    แล้วคุณละวีระพงษ์ชีวิตคุณเดินทางมาไกลมาก สลับซับซ้อนขึ้นเรื่อยๆ ลองมองย้อนถามตัวเองดูนะ

    คุณบอกว่าอยากมีสุขภาพดี แต่คุณนอนดึก กินผักน้อย ใช้ชีวิตเร่งรีบ ปวดหัว ปวดต้นคอทุกวัน

    คุณบอกว่าอยากอยู่รับใช้ใกล้ชิดกับพ่อแม่ อยากพาไปเที่ยวพักผ่อน แต่คุณก็มีเวลาน้อยมากที่จะได้ใช้ชีวิตแบบนั้น

    คุณอยากมีชีวิตที่สงบ คุณได้ปฏิบัติธรรมที่วัดมีความสุขมากมาย แต่พอต้องมาทำอะไรข้างนอก ทำไมควบคุมกำหนดจิตของตัวเองได้ยากนักหนา

     

    ชีวิตคุณสูญเสียการควบคุมแล้วหรือยัง?

     

    หมวดหมู่
    สาระแห่งชีวิต

    คิดอีกแล้ว

    How can I determine my PhD choices? Which one is better? I am so stressed and anxious.
     
    Dr Clare and Dr Matteui are very nice and friendly. They are both young and smart. The lab members are also helpful, easy going and not many people. As for the proposed research project, developmental neurobiology of dorsal root neurons, neural crest cells and neural placodes, I personally like it. It is not too difficult and the people seem to be supportive. Do I have to think apart from the study? I mean my responsibilities in the future and my lifelong career path. Is PhD is enough for everything? Is it dependent to the content of PhD actally not the brand.
     
    If I graduate with neurobiology, can I do research in other fields like pharmaceutical sciences or can I be a good pharmacy teacher? Although I assume that I can teach those subject snamely, bichemistry, biotechnology, pharmacology, anatomy and physiology and for sure neuroscience, is it enough.
     
    I am a bit confused myself. Weerapong, what the important things in your life do you want to be happened?  I feel like you want to hold too much hope and too much anxiety as well as unreasonable stress that definitely destroy your health and, importantly, internal happiness.
     
    You told me that you wanted to complete the educational level as high and marvellous as possible. In the real world there is no the highest point though. If you are not happy in your present  status you can reach other steps not that sufficient ones. This can make you suffer from the  fake value given by uncertain things which are not the point for your peaceful life.
     
    You not only have to think deeply again to assure what you want to do in your life but also have to look after your parents as well as develop good education for all Thai people. Therefore, please think again to balance all things I mentioned in order to fullfil your real needs.
     
     Thanks for your attention/Weerapong