ลอนดอนกับทุ่งกุลาร้องไห้ใกล้กันนิดเดียวเอง

ผมใช้โปรแกรม voipdiscount ซึ่งเป็นโปรแกรมที่มีโทรศัพท์ไว้ใช้กลับบ้านฟรีได้ตลอดเวลาทั้งหมายเลขโทรศัพท์พื้นฐานและโทรศัพท์เคลื่อนที่ ปกติผมจะโทรหาพ่อแม่ทุกวันที่อำเภอสุวรรณภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด ซึ่งทำให้ผมรู้สึกว่าอังกฤษกับบ้านเกิดผมไม่ได้ห่างกันเลย โดยเฉพาะถ้าใช้ MSN ก็จะเห็นภาพและได้คุยด้วยซึ่งสะดวกมากครับ

วันนี้ผมโทรกลับบ้านก็ได้รู้ว่าแม่ป่วยและพักรักษาตัวที่โรงพยาบาลชุมชนที่อำเภอ สอบถามแล้วแม่ไม่ทราบว่าเป็นอะไรบ้างนอกจากบอกว่าท้องเสีย ได้ยาอะไรบ้างแม่ก็ไม่ค่อยทราบตามประสาชาวบ้านทั่วไปซึ่งตามปกติก็เชื่อฟังบุคลากรทางการแพทย์และปฏิบัติตามคำแนะนำ ไม่ได้แสดงสิทธิ์ผู้ป่วยให้เห็นเป็นรูปธรรม ปกติผมจะเตือนให้คนรอบข้างเสมอในเรื่องนี้ กล่าวคือ จะต้องสอบถามว่าเราเป็นโรคอะไร จะต้องรักษาอย่างไร ขณะนี้ได้รับยาอะไรบ้างและมีสรรพคุณอย่างไร และจะต้องปฏิบัติตนอย่างไรจึงจะหายเร็วๆ

ในเมื่อคุยกับแม่ไม่ได้ข้อมูลมากนักก็เลยใช้ Google ช่วยค้นหาเบอร์โทรศัพท์ของโรงพยาบาลสุวรรณภูมิเพื่อติดต่อไปยังฝ่ายการพยาบาลผู้ป่วยใน สุดท้ายก็ได้คุยกับคุณพยาบาลซึ่งอธิบายและตอบคำถามดีมาก ทำให้ผมสบายใจมากขึ้นเพราะได้ทราบข้อมูลจากประวัติการรักษาและได้รู้ว่าจะรักษาแม่ผมอย่างไรต่อไป